In de leerschool van het leven is het een hele opgave om overeind te blijven. Als kind hebben we reeds vroeg geleerd hoe we moesten omgaan met vernederingen, krenkende opmerkingen,behoeften van ouders: we verdrongen wat onze overleving in de weg stond, we pasten ons aan aan wat men van ons verwachtte of gingen juist het tegenovergestelde doen: ons afzetten tegen als en nog wat. Wat als kind onze redding betekende, wordt op latere leeftijd tegen onszelf gebruikt. We zijn nauwelijks meer in te staat om te voelen wat er te voelen valt, het opzetten van onze masker wordt zo'n automatische reactie dat we er ons zelfs niet meer van bewust zijn.
Het doel van

therapie

is om te leren wie je echt bent, om de dialoog aan te gaan met je wensen, je ondergesneeuwde verlangens. Therapie geeft geen kant en klare oplossingen maar brengt je in contact met je volwassen vermogens om eigen keuzes te maken, los van oude normen en beperkende overtuigingen.

Therapie

brengt de onbewuste verstrikkingen boven water die ons verhinderen om ons leven te leven op onze unieke manier in harmonie met onszelf en de omgeving.Blijven we ons slachtoffer voelen van wat ons overkomt of nemen we actief deel aan het leven met inzet van onze creativiteit afgestemd op onze mogelijkheden.
Wat therapie ons geeft is rechtevenredig met wat we er zelf instoppen. De mate van onze inzet bepaalt het resultaat en is een onderdeel van het helingsproces.
Evenals een relatie inspanning vraagt om levendig te houden, zo vraagt groei naar heelheid een constante alertheid en evaluatie.
De basis van elke

therapie

is een bewustwordingsproces, een bereidheid om te blijven kijken hoe ingenieus we in elkaar zitten, welke spelletjes we gebruiken in interactie met anderen. Het vraagt moed om te blijven voelen waar onze kwetsbare plekken zich bevinden en vereist dat we de verantwoordelijkheid helemaal op ons nemen voor wie we zijn, voor hoe we onder onze vroegere omstandigheden evolueerden en voor wie we willen worden.
Het geeft ons de kans om lijden om te zetten in het leiden van ons leven, waarbij wijzelf de verantwoordelijkheid op ons nemen voor de kwaliteit ervan. Het helpt ons om de illusies waaraan we ons vastklampen op te lossen.
We leren om het probleem te scheiden van onszelf, zodat onze innerlijke dialoog tot rust kan komen.
We durven onze bescherming dan te openen en weten hoe we onze openheid kunnen beschermen. We ontdekken onze ware kern en kunnen de keuzes van daaruit telkens weer opnieuw maken. Ieder symptoom wordt dan een kans op weg naar bewustwording.
Elke groei nodigt uit tot verdere groei waarmee we de weg vrijmaken naar onze goddelijke impulsen.

Therapie

geeft ons de kans om lijden om te zetten in het leiden van ons leven, waarbij wijzelf de verantwoordelijkheid op ons nemen voor de kwaliteit ervan. Het helpt ons om de illusies waaraan we ons vastklampen op te lossen.
We leren om het probleem te scheiden van onszelf, zodat onze innerlijke dialoog tot rust kan komen.
Zolang we onbewust blijven over de relatie met onze ouders en met onszelf, blijft het moeilijk om te rusten in de diepere niveaus van bewustzijn.

Therapie

is een ontdekkingsreis waarbij we verschillende aspecten en dimensies van ons onbewuste tegenkomen. Elke groei nodigt uit tot verdere groei waarmee we de weg vrijmaken naar onze goddelijke impulsen.
Therapie laat zien wat het leven met ons gedaan heeft en nog doet.
Het brengt ons in contact met een rijkdom aan geuren die we onderweg kunnen opsnuiven als we er voor open staan. Als we echt leren kijken naar de kleurrijke waaier aan ervaringen die we op onze levensreis tegenkomen, hoeven we ons niet meer zo bezig te houden met waar we naar toe gaan, maar kunnen we leren om volledig op te gaan in de volheid van het bestaan in het hier en nu.
Het universum geeft ons zoveel als we aan onszelf willen geven.